vraag over secundaire inferolaterale repolarisatiestoornissen e.d. | Vraag het ons

Terug

Vraag het ons

21:08 12/09/2016

vraag over secundaire inferolaterale repolarisatiestoornissen e.d.

Goede avond..

ik zal proberen mijn verhaal beknopt te beschrijven..  Al 14 jaar kamp ik met hartritmestoornissen die pas sinds december afgelopen jaar zijn erkend. Ik heb wegens een AVTR een ablatie ondergaan afgelopen januari die helaas niet volledig succesvol bleek. Opnieuw kreeg ik af en toe last, maar was nog geen noodzaak terug te keren naar de cardioloog. Afgelopen vrijdag echter begon de ritmestoornis smorgens om 9 uur weer en savonds om 20.00 uur was het er nog. Ik ben uiteindelijk maar naar het ziekenhuis gegaan, omdat ik zo niet de nacht in wilde gaan. Ik ging er van uit dat ik gewoon een pilletje zou krijgen en dat ik dan wel weer naar huis mocht. Helaas was dit niet zo en moest ik blijven. Ik had werkelijk geen idee waarvoor precies, want dat vertelde ze me niet zo 123. Blijkbaar (nu ik achteraf de brief lees voor mijn huisarts) hadden ze naast een sinustachycardie ook nog secundaire inferolaterale repolarisatiestoornissen gezien. Ik heb van vrijdagavond tot maandagavond in het ziekenhuis gelegen.. maar vanwege allerlei dingen die mis zijn gegaan heb ik geen fatsoenlijk gesprek gehad met de specialist (die kwam uiteindelijk niet opdagen). Ze hebben vandaag wel een echo gemaakt en afgelopen weekend ook bloed afgenomen. Alles zag er goed uit, dus ik mocht vandaag weer naar huis. Mijn vraag is: wat zijn secundaire inferolaterale repolarisatiestoornissen ? en waarom vinden zij dat wanneer het bloed en echo er goed uitzien er niks aan de hand is? Maar waarom word ik dan wel ondertussen 3 dagen opgenomen en aan het lijntje gehouden? Afgelopen jaar kreeg ik een ablatie omdat mijn cardioloog het niet okay vond om me levenslang aan de betablokkers te zetten. Verdict van vandaag is dat ik toch aan de betablokkers moet. Ik krijg nu biprolol en als die niet voldoende werken krijg ik er iets anders bij. Van nature heb ik een hele lage bloeddruk : gemiddeld 100/70  en  afgelopen weekend momenten van 80/50. Daarnaast heb ik last van fenomeen van reynaud en ook nog livedo reticularis. Ik zie het zelf helemaal niet zitten om aan de betablokkers te gaan. Wat is uw mening daarover? Doe ik er goed aan een goed gesprek te eisen met mijn cardioloog? ze hebben me vandaag echt met het kluitje in het riet terug naar huis gestuurd (ik ben woest)

0
2

Je moet Inloggen om te reageren

Lukas Dekker

Uw laatste opmerking (ik ben woest) spreekt boekdelen en ik kan me voorstellen dat u boos bent.
U stelt veel vragen, die ik maar ten dele kan beantwoorden, omdat ze zo specifiek zijn, en mij de relevante informatie ontbeert om de antwoorden, op uw specifieke situatie toegespitst, afdoende te geven.
Secundaire repolarisatie-stoornissen komen veel voor; het zijn afwijkingen op het ECG, en kennen talloze oorzaken, zoals zuurstofgebrek, een te dikke hartspier, of bijv een ritmestoornis. Ik vermoed dat u langer in het ziekenhuis bent gehouden om het zuurstof-gebrek en de te dikke hartspier met zekerheid uit te sluiten. U heeft daar in ieder geval het onderzoek voor gehad.
Ik kan, met de informatie die u geeft (en die voor een leek overigens al heel medisch is), niet begrijpen waarom u dan toch, zeker bij zo'n lage bloeddruk, beta-blokkers moets gebruiken.
Een goede vertrouwensrelatie met uw cardioloog is heel belangrijk. Vraag uw cardioloog dan ook om uitleg, en verdere toelichting. Mocht dit voor u niet afdoende zijn, dan kan u natuurlijk vragen om een andere cardioloog.

14:43 14/09/2016

Roos78

Beste lukas,
mijn dank voor je reactie..
Kijk dit zijn dingen waar ik wat mee kan.
Ik moet er wel bijzeggen dat ik als nederlandse in Belgie woon en dan ook in Belgie naar het ziekenhuis ga. Mijn ervaring is dat de communicatie van de belgen toch wat anders verloopt dan van nederlanders.. en dus ook in een ziekenhuis.
Ik denk dat ik de pech heb gehad dat ik in het weekend in het ziekenhuis terecht ben gekomen en dat het ziekenhuis in kwestie geen electrofysioloog heeft. Mijn eigen cardioloog weet er te weinig vanaf en stuurt steeds info door aan een arts in een ander ziekenhuis (het ziekenhuis waar ik ook de ablatie heb laten doen).
Wat u vertelt over de repolarisatiestoornissen,, dat vermoeden had ik al .. ik had namelijk zelf ook even gegoogled.. en snap nu ook wel waarom ze me daar gehouden hebben (wat ik op zich wel weer heel goed vind, ze namen me in elk geval wel serieus).

Wellicht is het zo dat ze gaan voor de betablokkers omdat de hartspier wellicht zuurstofgebrek krijgt door de ritmestoornis en ze dat als risico zien? om dat ik het te frequent heb? Ik ga dat in elk geval wel navragen. Ze wilden namelijk eerst betablokkers geven om ze aanvalsgewijs in te nemen (wat ik op zich een goed alternatie vond).. maar daar zijn ze dus op teruggekomen. De reden waarom vertellen ze dus niet. Ik wil er graag bij vertellen dat ik pas 38 jaar ben en hier dus al sinds mijn 24e mee loopt (terwijl het pas erkend is sinds vorig jaar)

enfin.. ik vind idd ook dat je een goede vertrouwensband moet hebben met je arts. En vind het dan ook jammer dat dit al de tweede keer is dat dingen misgaan (was bij de ablatie ook al zo),, omdat mijn eigen cardioloog niks weet van hartritmestoornissen en dingen doorschuift naar iemand anders (die ik nog nooit gezien heb). Ik zit er idd aan te denken om een ander ziekenhuis te zoeken en ga dit sowieso met mijn huisarts overleggen. Aangezien mijn vader en beide opa's ook hartpatien waren en mijn zus ook hartritmestoornissen heeft, vind ik het wel iets om echt mijn aandacht aan te schenken.

16:05 14/09/2016