3 ablaties verder, mijn verhaal. | Vraag het ons

Terug

Vraag het ons

14:09 23/11/2016

3 ablaties verder, mijn verhaal.

Hoi. Ben 43 jaar jong, vrouw. Sinds 2005 hartproblemen (hartritmestoornissen). Aanvankelijk dachten artsen (ook mijn toenmalige cardioloog) dat ik hyperventileerde. Wat uiteindelijk, twaalf jaar later niet zo bleek te zijn. Intussentijd had ik eigenlijk een heel angstig leven omwille van de hartritmestoornissen... Ik voel ze namelijk fel. In 2014 heb ik een andere cardioloog geraadpleegd die me wel serieus nam, een nieuwe EFO uitvoerde en een ablatie voor AVNRT heeft uitgevoerd. Deze was succesvol. En sindsdien heb ik geen last meer gehad van AVNRT. Wel had ik nog andere actieve punten in mijn hart die in januari 2016 uitgeschakeld zijn (LVOT-ablatie). Na deze ablatie kwam er nog een ander actief punt op de proppen. Daarvoor heb ik op 20 oktober weer een abltie ondergaan. Helaas was dit punt in de RVOT niet bereikbaar. Mijn cardioloog heeft op zes andere plaatsen wel gebrand, in de LVOT. In de hoop dat deze punten het andere punt niet meer zouden activeren. Ik ben nu intussen vijf weken verder en de hartritmestoornis (PVC's in elkaar) zijn er nog steeds. Telkens als ik een inspanning doe begint mijn hart vrij chaotisch te kloppen. Er is een verschil met de vorige ablatie. Ik heb zittend nauwelijks nog overslagen maar wel als ik een inspanning doe of als ik in een bepaalde houding lig of zit (bigeminie en chaotische overslagen gedurende een seconde of tien). Maandag aanstaande heb ik een afspraak voor een holtermonitor van 24 uren, de week erna weer een afspraak bij de cardioloog voor een inspanningsproef. Misschien is er nog een punt actief dat kan uitgeschakeld worden ofwel is andere medicatie aangewezen. Ik hoop in ieder geval dat dit opgelost geraakt want wil weer meer kunnen bewegen om verder gewicht te verliezen. Soms voel ik me een beetje (understatement) down omdat dat punt niet bereikbaar is en ik, 12 jaren na datum, nog steeds hinder ondervind. Kan iemand zich herkennen in dit vehaal? Of mij wat moed kan inspreken?

0
3

Je moet Inloggen om te reageren

Francine Steerneman

Ik kan me voorstelllen dat je soms een beetje moedeloos ervan wordt. Als ik je verhaal goed lees ben je eigenlijk meer op zoek naar lotgenoten contact dan naar de opinie van een deskundige. Om in contact te komen met mede hartvolgers kun je je verhaal het beste kopieren en plakken onder het kopje forum. Ik verwacht dat er heel wat mensen zullen zijn die je verhaal kunnen navoelen en je frustatie erover delen en ik hoop dan ook dat je reakties krijgt van hen die je verder helpen om de moed erin te houden.

16:08 23/11/2016

Katya

Bedankt voor je reactie. Ik heb mijn verhaal op het forum geplaatst.

09:55 24/11/2016

Antoine Manuela Van Meer Otto

Een beetje herkenbaar. Ik ben 23 vrouw en kreeg op mijn 17de de eerste echte heftige aanval van atriumnfibrileren. Die nacht een hartstilstand daar na nog 6 ablaties gehad en nog altijd Atrium fibrilleren. Ik ben ‘net’ volwassen maar heb een ziekte die vooral oude mensen treft. Hier naast vorig jaar de diagnose Brugadasyndroom gehad. En nu druk met gen onderzoeken.

21:29 24/11/2016