door na een by-pass operatie met complicaties | Forum

Terug

Forum

14:42 12/01/2017

door na een by-pass operatie met complicaties

mijn naam is Wim en ik kreeg op mijn 43'e last van een soort "spierpijn" in beide armen.Dit was in juli 2015 omdat ik geen pijn op de borst had, niet benauwd of zweterig was maakte ik mij geen zorgen. Bij de huisartsenpost (in t weekend werd t zo erg dat ik dacht maandag niet te kunnen werken) wisten ze ook niet gelijk wat t was, ik moest inspannende oefeningen doen maar de situatie veranderde niet. De dokter wou toch nog een spray onder de tong spuiten, en de pijn verminderde snel!! Dit was een slecht teken en ik moest meteen naar de hart eerste hulp die op dezelfde locatie is. Daar kwam ik aan de monitor te liggen en werd er bloed afgenomen, waarin n enzym bleek te zitten dat aantoonde dat ik een hartinfarct had gehad. ik werd meteen opgenomen en omdat de pijn niet verminderde werd er s'nachts nog een spoed catheterisatie gedaan in n ander ziekenhuis. Met zwaailicht en sirene door de nacht terwijl je die ochtend nog opstond met die "vervelende"spierpijn. Uit de catheterisatie bleek dat ik een verstopping van een, en een venauwing van twee aders had. Volgens de specialist was een by-pass operatie voor mij de beste keuze, ik was jong en zou hier t langste profijt van hebben. Nog diezelfde week ben ik in t Catharina ziekenhuis geopereerd goed gegaan en na 6 dagen weer thuis. Echter na 2 weken ging de wond weer open, een kleine hoeveelheid wondvocht bleef onder uit de wond komen. Een allergische reactie op de oplosbare hechtingen werd mij verteld en ik werd 1 week opgenomen met antibiotica. Het werd minder en mocht naar huis. 2 weken later werd t weer erger kreeg veel pijn naar mijn rug en lichte koorts. Ik werd weer opgenomen en nu dacht weer een andere dokter aan nikkelalergie. De draden die het borstbeen bij elkaar houden geven dan irritatie, echter de tijd na de operatie was nog te kort om de draden te verwijderen. Ik werd weer opgenomen voor 13 dagen, antibiotica uit t infuus en weer naar huis met antibiotica tabletten. Eind oktober 2015 weer opgenomen, de draden mochten eruit alles zou schoon gemaakt worden en met grof touw worden gehecht, operatie goed verlopen, na 5 dagen mocht ik met 2 drainpotten naar huis,ennog een week later drains eruit 10 dagen later hechtingen eruit. 6weken later gaaat wond weer open, ik krijg weer een andere arts (nr.3) na veel onderzoeken laat hij  januari 2016 een fistelugram uitvoeren. Ze spuiten dan contrastvloeistof in op de plaats waar het vocht naar buiten komt. Mijn wond was onder en boven open en op de fotos was te zien dat er een holte zat van onder tot boven achter t borstbeen. Er zaten gaten in t borstbeen en ik had een bacterie achter t borstbeen. Ze noemen dit mediastenitis en kan gevaarlijk zijn. de bacterie was ook lastig te bestrijden omdat deze niet in de bloedbaan zat. In overleg met de arts is er toe een zware ingreep uit gevoerd; het borstbeen van boven tot onder int geheel 2 keer doorzagen en een stuk er tussen uit halen, onderliggende ruimtes schoonmaken, niks vastzetten en wond open laten en vac Therapie toepassen.(dit is een spons die in de wond zit, wordt afgedekt met luchtdichte folie en wordt leeggezogen door een pomp) in t begin had ik een pomp die ook spoelde. 2 keer per week nieuwe spons erin (pijnlijk) en wachten tot t dicht groeit! de wond was 19 cm hoog en 9 cm breed (eclipsvorm). Na 15 weken was t zover dichtgegroeid dat ik mocht stoppen met vac therapie. Helaas zag ik ook dat de wond bleef vloeien en de bacterie dus niet weg was. Hierna nog vele scans gehad en in augustus besloten om toch weer nieuwe operatie te laten uitvoeren; opnieuw alles open, bovenste stuk van borstbeen verder uitzagen, en dan t hele litteken eruithalen en daar een ciep-flap of chopterflap indraaien( huidflap met aders en onderlagen) van bovenbuik tot oksel. Een flinke ingreep dus, maar toch gekozen om te doen. En andere optie is een pectoralis plastiek, dan prepareren ze de grote borstspieren vrij, die lopen langs de oksel naar beneden, en die hechten ze dan in t midden aan elkaar. Dit heeft echter een veel langere herstelperiode dus heb ik in overleg met de arts voor de ciep flap gekozen. In oktober 2016 geopereerd goed verlopen, echter na 2 dagen werd de flap (formaat schoenzool) een beetje zwart. Paniek want dit duidt op een slechte doorbloeding. Wat volgde was een spoedoperatie om te zien of er geen aders dubbel zaten. Dit was niet t geval en de flap ging er weer terug in. Meteen werd er gestart met zuurstof therapie in Geldrop, 2 keer per dag met ambulance vanuit Eindhoven, later kon ik dit met taxi. Na een week bleek dat de flap t niet ging redden! toen hebben ze alsnog de pectoralis plastiek uitgevoerd en de flap verwijderd. Dus ruim 3 weken ziekenhuis en 3 operaties later begin november 2016 thuisgekomen. Nu bijna 3 maanden later voel ik me goed!  Lichte pijntjes in borststreek spieren nog wat stram, maar kan weer een beetje werken! Ik heb een loodgietersbedrijfje en t gaat de goede kant op nu. De wond blijft mooi dicht en ik hoop nu echt klaar te zijn. Zijn er nog meer mensen die zoveel compicaties met de wond hebben meegemaakt? mijn hart is gelukkig altijd goed geweest, en er was niets afgestorven. De bacterie een huidbacterie die iedereen draagt! Er wordt altijd ontwijkend geantwoordt, als je vraagt hoe zoiets achter t borstbeen komt!  Er wordt ook gezegd dat je vaatpatient bent, en t lichaam minder goed opruimt? Een hoop vragen zul je wel nooit beantwoord krijgen, maar een goed herstel maakt t wel makkelijker! gr.Wim

0
7

Je moet Inloggen om te reageren

Roos78

jammer dat er nog niemand heeft geantwoord. Maar wat een verhaal zeg .. jezus.. je gaat voor een spierpijn en hoppa.. en dan ook nog zo jong..!
Ik heb er zelf gelukkig geen ervaring mee.. maar mijn vader heeft wel veel complicaties gehad na zijn bypass. Bij hem waren hechtingen losgeschoten en ook hij moest nog een keer open. Daarna heeft hij nog heel lang en vaak in het ziekenhuis gelegen. Zijn hb bleef te laag en kreeg er iedere keer bloed bij.. ze hebben alleen nooit ontdekt waar het door kwam. Nu 6 jaar later is zijn hb nog steeds iedere keer te laag.

Ik hoop dat de rest van je revalidatie goed verloopt .. fijn om te horen dat je iig weer uit de voeten kunt en weer je werk enigzins hebt kunnen oppakken

20:13 16/01/2017

Herman

Dag Wim, wat een verhaal en wat een horror-ervaring. En ook heel veel optimisme en levensmoed. Mooi om te lezen. Ik wens je een goed herstel toe.
Groet, Herman

22:40 18/01/2017

Wimvk

Dank je wel Herman en Roos
Sterkte met jouw vader Roos!??

21:22 20/01/2017

Cora de Vries

Hallo Wim, wat een verhaal zeg! Ik ben al lange tijd op zoek naar verhalen en ervaringen met complicaties van een bypass operatie! Ik heb in december 2015 een herseninfarct gehad, en daarna kwam aan het licht dat bij mij ook een twee aders zowel verstopt en vernauwingen zaten. Ik ben geopereerd 27 oktober vorig jaar en heb drie omleidingen gekregen. De eerste weken verliepen goed en toen ik na tien dagen met ontslag mocht was alles ook goed. Na een week merkte ik dat mijn litteken begon te wijken door het wondvocht wat nog behoorlijk was en voelde ik een harde schijf onderaan het litteken, met spoed weer terug en hebben ze 2/3 van het litteken weer opengemaakt, met daarna ook de Vac er op, wat een hel was dat, net als jij zegt (niemand wilde me geloven hoeveel pijn dit deed, dus blij van jou dit ook te horen, het sternum is een zeer pijnlijke plek voor een pomp) Bij mij mocht hij er gelukkig na 4,5 week er af en ik had ook een grote open wond op mijn buik 13 bij 7 cm. Samen met de wondverpleegkundige en thuiszorg ging dit vrij goed en de wond heelde goed met spoelen, maar ik had toch een onderbuik gevoel, of nouja, een middenbuikgevoel, het zat daar niet lekker, het bleef pijnlijk en zeer gevoelig. 1,5 maand geleden ontstond bij mij een fistel van 5,5cm diep en sindsdien verga ik weer van de pijn, een hele band van pijn, op mijn rug. Diverse malen aangegeven, maar kreeg dan als antwoord dat ik wel een heftige operatie achter de rug heb. Sinds 2 weken eindelijk serieus genomen door een chirurg die binnen 1 seconde de plek gevonden te hebben. Irritatie en evt infectie aan de staaldraden, met spoed een afspraak weer terug in Leiden (Ik woon in Scheveningen, maar ben in LUMC geopereerd) Maar ondertussen zit ik aan de driedubbele morfine en in de wachtstand voor een operatie om de onderste vier staaldraden te verwijderen. Het is vreselijk om in een wachtstand met pijn te zitten ipv de herstel stand, daarnaast dus ook geen pijnloze dag sinds 27 oktober gehad! Toch blijf ik me zorgen maken, want mijn “middenbuikgevoel” klopt ook nog steeds niet. Nou word ik niet echt gerustgesteld van jouw verhaal, maar ik ben ook blij om eens te lezen dat ik niet de “enige” ben! Daarbij moet ik ook zeggen dat ik diabetes patiënt ben, dus een complicatie had ik wel meegenomen in mijn herstel. Momenteel ben ik echt helemaal uitgeput en snap niet dat er gewacht moet worden bij deze operatie, en natuurlijk weet ik dat ik niet de enige ben, maar als er een infectie naast mijn hart zit, dan word je toch angstig. Gelukkig voel ik dat mijn hart in orde is. Dit tot zover mijn verhaal, en hoe het verder zal gaan lopen dat weet ik niet. Ik heb gister het ziekenhuis gebeld en vandaag zou de planning voor volgende week gemaakt worden, nu hopen op een oproep morgen of zaterdag in de brievenbus, zo niet….. dan moet ik maar eens kijken of ik ergens anders terecht kan, in mijn eigen Bronovo, een second opinion, want begin ondertussen mijn vertrouwen een beetje te verliezen of dit nog goedkomt! Gelukkig dat jij weer op de rit bent en dat het ook zo zal blijven gaan! Ik zal nog wel hier plaatsen hoe het uiteindelijk zal verlopen hier, als daar natuurlijk interesse voor is, en ook ervaringen van anderen zou heel fijn zijn! Groet Cora

00:20 03/03/2017

Cora de Vries

Dank je wel Wim voor je reactie! Na een boos telefoontje vorige week werd ik vrijdag ineens gebeld dat ik maandag geopereerd kon worden. Eindelijk! Dus ik heb gisteren de operatie gehad, maar oef wat valt het tegen. Ik ben al weer thuis, na een nacht niet geslapen te hebben en heb vreselijke pijn. De chirurg heeft gezien en weggehaald een fistel die vanuit mijn onderste twee staaldraden is ontstaan, deze zijn losgeraakt, de fistel dus weggehaald, 4 onderste staaldraden en daarnaast aangetast weefsel en bot. Ondanks dat ik had aangegeven de geen toestemming gaf voor VAC therapie, heeft hij een VAC pleister gebruikt, dus alsnog zit ik nu aan een klein apparaatje die de verse wond weer heerlijk in elkaar trekt. Ik ben vanochtend dan ook best boos geworden dat hij niet mijn wens geaccepteerd heeft, maar ja,… hij is chirurg, dus hij weet het beste. Bah, wat een arrogante man is het eigenlijk. Ook dat ik vandaag al naar huis mocht, aan de ene kant fijn om op de bank te zitten, maar tegelijkertijd erg veel pijn, alle morfine kan er niet tegenop! Sorry, ik moet even klagen ;-) Maar okee, ik hoop dat de pijn snel minder word en aan het herstel kan beginnen! Ik hoop ook echt dat dit het laatste obstakel en complicatie is, want ik raak er echt uitgeput van momenteel…. dus afwachten weer, zaterdag mag de pleister verwijderd worden en maandag wondcontrole! Nog even een gebed zonder eind … (in zicht…)

16:17 14/03/2017

  • meer