Ablatie AVNRT vrouw 53 | Vraag het ons

Terug

Vraag het ons

10:33 09/07/2017

Ablatie AVNRT vrouw 53

Dag allen,

Nadat wij wederom op de Eerste HartHulp terecht kwamen door de hartkloppingen van mijn partner Linda 53 jaar heeft ze na ruim 40 jaar last van hartkloppingen voor een ablatie in het OLVG bij dokter Kahn gekozen. De aanvallen lijken vaker en intenser te worden rond de overgang, duren ca.. 3 uur met een hartslag van 240 pm. Verapamil helpt niet meer tegen de hartkloppingen, verlaagt alleen de bloeddruk zodanig dat het gevaarlijk wordt. Het is hoogstwaarschijnlijk AVNRT. Linda is aardig nerveus voor de ingreep. Ze heeft razendsnel blauwe plekken door een te dunne huid en de aders zijn ook dun, prikt me bij bv bloedprikken zo doorheen. Daarnaast heeft ze een lichte vorm van astma (symbicort) en medicatie (valsartan) tegen te hoge bloeddruk die overigens de laatste tijd weer goed is. Kan iemand mij/ons geruststellen. Ze wordt eind juli geholpen, we willen focussen op het slagingspercentage maar worden steeds door mogelijke complicaties afgeleid. Is het bv een meer risicovolle ingreep voor mensen met extreem dunne huid/aderwanden? Is AVNRT goed te ableren of juist wat lastiger doordat de afwijking dichtbij de AV knoop zit? Groet van ons

0
5

Je moet Inloggen om te reageren

Pepijn Van der Voort

Ik hoop dat ik jullie gerust kan stellen.
Een AVNRT is een onschuldige, maar vervelende ritmestoornis die relatief vaak voorkomt. Gelukkig kunnen we deze bijna altijd relatief makkelijk, pijnloos en veilig ableren, door een klein brandwondje te maken op enige afstand van de AV knoop. De kans op succes van zo'n ablatie is ongeveer 98%, heel soms is een 2e behandeling nodig. De enige echte complicatie, beschadiging van de AV-knoop, is extreem zeldzaam indien de behandeling wordt uitgevoerd door een ervaren cardioloog zoals dr. Kahn. Hoe je huid of bloedvaten zijn maakt voor deze ingreep eigenlijk niet uit.
Ik hoop dat ik hiermee uw zorgen een beetje kan wegnemen, indien u nog vragen heeft beantwoorden wij die graag.

22:16 09/07/2017

Hart Patient

Ik heb ook een AVNRT ablatie gehad, maar dan in het Catharinaziekenhuis. Het valt zo mee, achteraf zeg je waarom heb ik het niet eerder gedaan. Ik heb ook een dunne bleke huid, en heb vaak blauwe plekken. Voor de ablatie had ik een paar keer per week spontaan een bloedneus, na de ablatie heb ik dat niet meer. Ik heb alleen nog wel snel blauwe plekken, maar dat ligt misschien aan mijn dunne huid. Ik zou het zeker doen,geen ritjes per ambulance meer naar het ziekenhuis om het weg te laten spuiten, dat was bij mij op den duur drie keer per maand.Ik denk dat bij een kundig arts er bijna geen risico is.

08:28 10/07/2017

Vanessa Viva Koomen

Beste Pepijn,

Dank voor uw geruststellende bericht. Het blijft een spannende ingreep maar Linda is er nu wel wat geruster op. Het idee dat er in je hart wordt gewerkt schept ook een onrustig gevoel, maar we hebben idd vertrouwen in cardioloog Kahn.
25 juli om 10.00 staat de ingreep gepland in het OLVG.
Hgr van ons

10:46 15/07/2017

Vanessa Viva Koomen

Beste 'Hart Patient" ,

Dank voor jouw reactie. Gelukkig dat het meeviel en dat de ablatie bij jou geslaagd is. Wij hebben nu meer vertrouwen in een goede afloop en een betere kwaliteit van leven na de behandeling. Hgr van ons

10:49 15/07/2017

Vanessa Viva Koomen

Hoi allen,
De ablatie voor mijn partner Linda is achter de rug. Ze is nog vreselijk moe maar dat is normaal.
Echter is het volgens cardioloog Dr Kahn niet helemaal gelukt. Hij heeft een cryo ablatie gebruikt bij de typische AVNRT. Ze konden de hartkloppingen nog steeds opwekken en na overleg is besloten om niet direct over te stappen op verhitting, daar schijn je ‘verder’ mee te kunnen komen, maar de ablatie te stoppen. Het voelde voor mijn partner ook niet goed om van cryo naar verhitting tijdens dezelfde ablatie te gaan. Heeft iemand hier ervaring mee? Tijdens de ablatie kreeg ze ook last van boezemfibrilleren, nog nooit eerder gehad. Khan zei dat als dit aanhield hij haar onder narcose moest brengen om het boezem fibrilleren elektrisch te stoppen. Gelukkig verdween dit vanzelf. Hoe groot is de kans dat zij nu ook boezemfibrilleren kan krijgen naast AVNRT in het dagelijks leven?
Dus nu herstellen en hopen dat er toch iets is verbeterd. Na de eerste bevriezing leek het iets moeilijker om de hartkloppingen op te wekken. Helaas hebben wij na de ablatie nog getracht contact te krijgen met dr Khan om vragen te stellen over wat mijn partner kan verwachten. De heer Khan was helaas onbereikbaar voor onze vragen. Wij hebben dit echt gedaan om de kwaliteit van leven te verbeteren maar nu is het nog steeds onzeker of ze weer terugkomen. Ik hoop dat iemand ons wel wat antwoorden kan geven. Hgr van ons

09:48 29/07/2017