VVI pacing en ontwikkeling hartfalen | Vraag het ons

Terug

Vraag het ons

13:39 13/11/2017

VVI pacing en ontwikkeling hartfalen

Beste allemaal,

Sinds enige tijd nu (5 maanden) heb ik een pacemaker die in VVI modus is, en 4 maanden terug een HISablatie gekregen.

Nu heb ik her en der wat berichten gelezen over de ontwikkeling van hartfalen door enkel de VVI modus. (omdat ik veel ritmestoornissen heb in de atria is DDD niet mogelijk). Ik heb overigens wel een biventriculaire pacemaker. Nu begin ik me best zorgen te maken over een vroege ontwikkeling van hartfalen. Als ik de verhalen zo lees ben je maar zomaar enkele jaren na de diagnose de wereld uit zeg maar.

Mijn cardioloog gaf aan dat ik hoogstwaarschijnlijk al hartfalen zou ontwikkelen als er niets aan mijn ritmestoornissen gedaan zou worden. Echter termijnen kon hij niet geven. M.a.w. mijn levensverwachting is toegenomen door de hisablatie en de biventriculaire pacemaker. Das natuurlijk een mooi pluspunt, en ja, de kans op het ontwikkelen van hartfalen door enkel ventriculaire pacing is nu daardoor wel weer groter (ten opzichte van "gezonde" mensen?), maar de kans is daarentegen ook weer verkleind (ten opzichte van het in stand houden van de ritmestoornissen?). Verder echt concrete antwoorden kreeg ik niet. Ik ben zo op zoek naar getallen, verhalen en ervaringen van andere deskundigen met jongere patienten die in vvi modus gepaced worden, voor hele lange tijd. Ik begrijp natuurlijk best dat de een de ander niet is, maar het lijkt me toch dat er wel gemiddelden zijn. Ik ben vast niet de enige op deze leeftijd (39 jaar) die vvi pacing krijgt na een hisablatie

Daardoor ben ik zelf weer op onderzoek uitgegaan en kom nu hele enge dingen tegen. Na diagnose hartfalen is de levensverwachting nog maar ca. 5 jaar, andere keer lees ik dan de kans door vvi pacing pas reeeler wordt na een jaar of 20 vvi pacing. Ook lees ik weer elders dat de verhoging in de kans op ontwikkeling van hartfalen maar zo'n 2% is door enkel VVI pacing (biventriculair welteverstaan). Allerlei verschillende informatie wat elkaar soms ook echt nog bijt.

In beginsel dacht ik dit: Ontwikkeling hartfalen bij VVI pacing was vaak het volg van stimulering van enkel de rechterkamer, dus enkel een 1 kamerdraad (rechts). Door het plaatsen van een linkerkamerdraad erbij zou de kans op hartfalen aanzienlijk afnemen en vrijwel gelijk zijn aan die van een gezond mens. De beperkingen die ik zou hebben zouden meer van technische aard zijn (dus leven binnen de marges van de pacemaker / rate response enz.). 

Wat is nu jullie ervaring als deskundigen? Waarin zitten em de variabelen vooral, als die echt van invloed zijn? Zijn mijn zorgen terecht? Ik krijg namelijk van mijn beide cardiologen niet echt heel veel duidelijkheid. Het "lokale" ziekenhuis heeft eigenlijk alleen ervaring met oude mensen die een hisablatie en vvi pacing hebben en het 'grote" ziekenhuis kan ook niet heel veel zeggen, behalve dat het hartfalen verhaal nu gunstiger is dan zonder hisablatie een vvi pacing. 

Ik lees graag jullie reacties.

Hartelijke groeten,

Annemarie

 

0
2

Je moet Inloggen om te reageren

Lukas Dekker

Beste Annemarie,
Ik ben blij dat je ons benadert, want het blijkt maar weer eens dat strikt medisch-technische informatie zo moeilijk voor ‘leken’ te begrijpen is. Je hebt je zelf heel veel onterechte zorgen ingebeeld.
Je grootste misvatting is dat je een VVI-pacemaker hebt, maar dat heb je niet! Het is heel verwarrend, en ik zal het proberen uit te leggen. Met een VVI-pacemaker wordt een pacemaker bedoeld dat er 1 draad in de rechter hart-kamer ligt. Maar, jij hebt een biventriculaire pacemaker en dat betekent dat er 2 draden in de hartkamers liggen, 1 in de rechter hartkamer, en 1 in de linker hartkamer. Zo'n biventriculaire pacemaker kan in een VVI-stand staan geprogrammeerd, maar daarmee is het geen VVI-pacemaker.
Met een biventriculaire pacemaker (in VVI-programmering) is er eigenlijk geen kans op hartfalen meer. Met een VVI (1-kamer)-pacemaker, die chronisch het hart stimuleert, is de kans op hartfalen iets vergroot. Maar, gelukkig is deze vorm van hartfalen omkeerbaar; als je dan alsnog een biventriculaire pacemaker implanteert, dan herstelt het hart weer.
Een ander misverstand is dat de pacemaker het probleem veroorzaakt, Heel vaak is het het onderliggende probleem van het hart (waar indicatie voor de pacemaker een deel van het probleem is), en niet de pacemaker zelf, die het hartfalen veroorzaakt.
Feit is dat 39 jaar jong is voor een His-ablatie met pacemaker. Als je hart verder gezond is, en het wordt biventriculair gepaced, dan is de kans op hartfalen extreem klein.

20:41 13/11/2017

Annemarie

Hartelijk dank voor uw reactie. Poe, wat een opluchting. U hebt geen idee hoe mij dit gerust heeft gesteld. Wederom heeft hart.volgers.org zijn diensten meer dan bewezen en dan met uw reactie(s). Heb ik alle informatie dan zo slecht begrepen? Kennelijk wel. En heel duidelijk, uw uitleg. Ik heb niet goed kunnen interpreteren toen ik het allemaal las. Ik begrijp nu wel steeds beter waarom artsen som wat terughoudend zijn in het geven van informatie. Niet iederenen kan deze goed interpreteren. Ik zat eerlijk gezegd best in zak en as. Uit mijn meest recente echo bleek overigens dat mijn pompfunctie ietwat verminderd was (kleine 2 maanden na de hisablatie), maar nog steeds goed was. (geen 2-, maar een 8, maar nog steeds goed begreep ik). Het was de vraag of dit door de afgelopen ingrepen (vorig jaar open hart operatie, afgelopen jaar 2x ablatie waarvan 2x een geheel dagdeel met een nieuw systeem en hisblatie met tussendoor heel veel (dagelijks) tachycardie, atriumfibrilleren en op een gegeven moment ook asystolen en bradycardieen) en beschadigeingen kwam, of wellicht door de pacemaker. De cardioloog in het lokale ziekenhuis vertelde namelijk ook dat het afwachten was hoe mijn hart op pacing zou reageren. Ik kon dat niet goed plaatsen (MsT had ik hier namelijk niet over gehoord) en dat triggerde mij op zoek te gaan en toen kwam ik dus al die enge dingen tegen. Als gevolg van een geboren hartafwijking heb ik wel een iets vergroot hart (linkeratrium vlgs mij), maar ik begreep dat dat geen kwaad kon. Dan ga ik er maar vanuit dat, hoewel er wel wat afwijkingen zijn, ik net zoveel kans heb als een ander? Kortgezegd, enkel het feit (en juist dankzij mijn biventriculaire pacemaker en vvi pacing), is er geen kans op hartfalen. Als die kans er al is, dan komt dit door andere problemen misschien? Voor zover ik weet heb ik geen problemen met de hartspier of andere zaken, anders hadden ze dat allang gezien, zo vaak ik de laaste jaren ben doorgelicht. Ik heb wel enkele jaren terug een slechte linkerventrikelfunctie gehad, maar dat had zich ontwikkeld nadat ik bijn 14 dagen lang atriumfibrilleren had dat niet onder controle te krijgen was. Volgens het MST was mijn hart heel gevoelig voor ritmestoornissen.Trek ik nu goede en realistische conclusies? Nogmaals ontzettend ank voor uw reactie ben ontzettend dankbaar en ook bij dat ik jullie benadert heb. Weet zeker dat ik er anders goed van wakker had gelegen.

Fijn dat jullie er zijn.

21:36 13/11/2017