Boezemfibrileren en triathlons | Vraag het ons

Terug

Vraag het ons

10:28 06/01/2018

Boezemfibrileren en triathlons

Mijn vriend heeft sinds begin oktober last van boezemfibrileren. Tijdens het hardlopen kwam hij erachter dat hij snel moe was en hij had het gevoel dat hij heel hard liep maar hij liep voor hem juist erg langzaam. Hij is daarna met zijn hartslagmeter gaan lopen en daarop zag hij dat zijn hartslag richting 190 ging, waar normaal de max hartslag rond de 150 ligt bij hem. Na een doorverwijzing naar een sportarts en cardioloog op Papendal kwam de diagnose boezemfibrileren. Meteen werd hij op medicatie gezet en elke week moesten we terugkomen. De ene keer voor een hartfilmpje, dan weer voor een echo. Na 2 weken medicatie bleek dat de betreffende medicatie voor nog een hartritmestoornis zorgde dus hij is op Sotalol gezet, ook moest hij beginnen met bloedverdunners ivm mogelijke cardioversie in de toekomst. De medicatie kregen de hartslag niet omlaag en bleek erg onregelmatig. Er werd dan ook een cardioversie ingepland op 7dec in het AMC. Deze cardioversie heeft 7uur geholpen. Smorgens de cardioversie en oude hartslag terug en namiddags om 5uur weer boezemfibrileren. Een week later terug op Papendal om het eea te bespreken en hartfilmpje te maken waarop werd bevestigd dat het niet weg was. Er werd op dat moment besloten een nieuwe cardioversie in te plannen, ditmaal op 28dec. Al die tijd is mijn vriend wel blijven fietsen op de kettler (indoor racefiets), met altijd een hartslagmeter om. Op maandag 25dec zat hij ook op de fiets en na een half uur verdween ineens het boezemfibrileren en kreeg hij zijn oude hartslag terug. Na drie maanden continu boezemfibrileren was het ineens weg. We zagen het heel goed op het computerscherm. Twee weken is het weg gebleven, de 2e cardioversie ging dan ook niet door. Nu is het weer terug, uit het niets. Mijn vriend is 42 jaar en sinds een jaar of 6 actief in de fiets- hardloop- en triatlonsport. Hij heeft altijd een lage hartslag gehad, rusthartslag is 40 en max hartslag 150. Hij is er zelf heel relax onder, maar baalt wel erg want het seizoen begint over een paar maanden en in juni heeft hij zijn eerste Ironman 70.3 staan, een halve triatlon. Hij ziet geen heil in nog meer cardioversies en wil het liefst een ablatie. Mijn vragen zijn: is het mogelijk dat hij een ablatie ondergaat en voor 10 juni zover hersteld is dat hij die ironman kan doen? Kan hij überhaupt nog ooit een triatlon of marathon doen of de Alpe Huez of Ventoux op fietsen? Zitten er risico's aan boezemfibrileren? Aan een ablatie? In welk ziekenhuis kun je het beste zijn? Welke cardioloog? Mijn oom, Marcel, is onder behandeling bij ene Dokter Dekker van het Catharina Ziekenhuis en hij is enorm te spreken over hem. Mijn vriend heeft nu overigens ook een fijne cardioloog, alleen als hij nog niet of helemaal niet tot een ablatie wil overgaan moeten we wel goede opties hebben. Ik heb gelezen dat diverse topsporters zoals Robert Gesink hetzelfde hebben gehad en weer op topniveau meedoen. Er zijn dus succesverhalen. Kan iemand mijn vragen beantwoorden? Dank!! Groetjes, Wendy
0
1

Je moet Inloggen om te reageren

Lukas Dekker

Duursport, en daarbij vooral ook eenzijdig (zonder variatie en intervallen) is geassocieerd bij een hogere kans op boezemfibrilleren.
Zoals ik het zo zie, is je vriend een hele goede kandidaat voor de ablatie. Medicatie helpt op de langere tijd vaak niet.
Ablatie gaat via de lies, en je bent snel weer op de been. Om de iron man te halen moet hij dus snel behandeld worden. De wachttijden voor de ablatie variëren sterk tussen de verschillende ziekenhuizen. In het Catharina-ziekenhuis is het bijvoorbeeld een paar weken. Zoek dus een ziekenhuis waar de wachttijd kort is.
Op de lange termijn is het belangrijk dat hij een goed gevarieerd trainingsschema volgt.

10:17 07/01/2018