idiopatische ventriculaire tachycardie, hoe verder? | Vraag het ons

Terug

Vraag het ons

23:21 22/05/2018

idiopatische ventriculaire tachycardie, hoe verder?

Bij mij (37) is na holteronderzoek “nonsustained ventriculaire tachycardie” vastgesteld, ook heb ik veel last van VESsen. Ik heb het waarschijnlijk al jaren, maar heb na mijn bevalling een jaar geleden de indruk dat het heel erg is toegenomen. Vooral - maar dat is een aanname - rond eisprong en menstruatie vliegt mijn hart alle kanten uit en heb ik telkens runnetjes, de overslagen heb ik altijd wel maar rond die perioden heel veel achter elkaar (volgens mijn thuisanamnese dan). Da’s dus twee keer per maand een week feest en tussendoor af en toe. Ik heb een ECG, MRI en CT-scan ondergaan waar geen oorzaak uitkwam; het is dus ideopathisch.

De overslagen komen bij mij uit heel veel plekken dus ablatie is volgens mijn cardioloog geen optie (t waren veel pekjes). Op betablokkers Verapamil en Metropolol reageert het niet echt, dus ben ik naar huis gestuurd met het devies ermee te leren leven en over 5 jaar weer terug te komen. Een optie is nog Sotalol proberen, maar eigenlijk denk ik niet dat dat werkt. Ook moet ik daar een ecg bij om te zien of het geen gek ritme veroorzaakt - en dat vind ik dan weer spannend om thuis te proberen... Flecaïnide wil de cardioloog niet voorschrijven geloof ik, iig niet voor de Sotalol...

Hoewel ik er niet door in paniek of gestrest raak, merk ik wel dat het mijn leven enigszins beheerst. Die runnetjes zijn heel vervelend en treden zomaar op (dan hoest ik ze weg), inspanning gaat vaak niet lekker omdat mijn hart dan na iedere slag gaat overslaan en ik heb regelmatig dagen dat mijn hart voor mijn gevoel hele periodes maar wat aanrommelt. Ik krijg er hoofpijn/ een licht gevoel van en voel me ongemakkelijk. Ook prikt mijn linkerschouder wat volgens de cardioloog een zenuw moet zijn, maar t is toevallig wel een zenuw die telkens net gaat knellen als mijn hart rommelt.

De cardioloog zegt dat dit in een gezond hart geen kwaad kan, maar ik zou toch zo graag er vanaf komen, of iig minder last hebben. En vraag me af of het écht geen kwaad kan, aangezien boezemfibrileren op den duur óók kan leiden tot schade en ik echt veel last heb. Kun je hier ook geen bloedpropjes door krijgen zoals dat bij bf kan? En hoe gaat dit verder? Blijft dit zo of wordt het steeds erger zoals nu?

Moet ik misschien aan de pil om te kijken of het onderdrukken van hormonen werkr? Een reveal om te kijken of er een patroon in zit? Toch een second opinion bij iemand die goed is in vrouwenharten, of een ritmespecialist? 

Ik weet het zelf niet zo goed, ik weet alleen dat ik hier erg graag vanaf wil maar twijfel over de juiste volgende stap..

0
3

Je moet Inloggen om te reageren

Lukas Dekker

Ik begrijp uw probleem en uw vragen heel goed.
Een Reveal zal niets bijdragen. We weten goed wat u heeft; het gaat er om hoe het behandeld moet worden.
Flecainide lijkt mij de beste optie. Soms is het ook zo dat bij “meerdere plekjes” er toch enkele dominante plekken zijn, die wel toegankelijk voor ablatie.
Alles overziend zou ik u adviseren om sterk te overwegen om een ritme-specialist, oftewel een elektrofysioloog te bezoeken.

11:34 24/05/2018

Meis1984

Hoi,

Wel eens atenolol geprobeerd? Ik heb ook ns-vt's.
Nu lijken die VESsen wel erger te zijn geworden tijdens inspanning na een ablatie van een andere stoornis. Laat je goed voorlichten door een Elektrofysioloog.

Grrjs

21:41 24/05/2018

Petra

Hi,

Heb hetzelfde probleem. ( ben ook nog redelijk jong ) Zit nu aan de Flecainide ( vette bijwerkingen ), en krijg binnenkort een ablatie. Hopelijk elimineert deze het probleem volledig.

Is er een EFO ( elektrisch fysiologisch ) onderzoek gedaan? Daarmee kan normaal gesproken bekeken worden wat de oorsprongsplaats is en of het evt te ableren is.

Als het je leven beheerst dan is het zaak om naar een elektrofysioloog te gaan en te bespreken wat voor jou mogelijk is qua behandeling.

Succes!

13:38 25/05/2018