PVI en AVNRT ablatie 4 dagen later | Forum

Terug

Forum

11:22 09/09/2019

PVI en AVNRT ablatie 4 dagen later

Ik heb al heel wat gelezen hier en dacht ik zet mijn eigen verhaal ook bij, omdat ik mij een beetje zorgen maak. Mijn voorgeschiedenis: ik ben een vrouw van 57 jaar, met licht overgewicht waarvan ik verleden jaar al 20 kg ben kwijt gespeld.
Ik heb al sinds mijn jeugdjaren boezemfibrilleren, het begon lichtjes, maar werd met de jaren erger. Omdat dit bij ons in de familie zit en ik geen grote last van ondervond, heb ik er niet verder bij stilgestaan en ben gewoon verder met mijn leven. Rond mijn 28de kreeg ik door een dokter Sotalol 80 voorgeschreven, ik heb dit een paar jaar genomen, maar ze werkten niet echt en uiteindelijk ben ik er mee gestopt. In 2002 kreeg ik een ventrikeltachicardy aanval met opname op de spoed. Ze kregen het onder controle en terug thuis, na verdere controle ben ik gewoon verder met mijn leven. De laatste jaren werd mijn AF wel meer en meer en bij mijn laatste 2 onderzoeken werd vastgesteld dat ik dus nu constante AF had met tussenin soms een VT. Toch heb ik al die jaren nooit bloedverdunners gebruikt en de laatste 15 jaar ook geen andere hartmedicatie en kon er, mits een lichte aanpassing van mijn levenstil, goed mee leven. 
Omdat het laatste jaar mijn bloeddruk omlaag ging en ik begon episodes van lichte flauwtes te krijgen en ook omdat ik toch dacht dat zo een onregelmatig hart niet echt gezond kon zijn op termijn, heb ik in afspraak met mijn dokter een ablatie ondergaan. Het werd een PVI cryoablatie samen met een RF ablatie voor een AVNRT (traag-snel) in het ZNA Middelheim in Antwerpen verleden donderdag. Volgens het verslag zijn zowel de PVI als ook de AVNRT succesvol gewest. De volgende dag mocht ik al naar huis, ik moet nu wel Pantomed 40 nemen voor een maand en Lixiana 60mg voor 2 maand.

Terug thuis had ik al vrijdag avond een ritmestoornis, maar die voelde anders aan dan mijn gewone AF. Ook had ik enorme last van een soort maagzuur en pijn in mijn maagstreek en uitstralend in de rug. Dit is blijkbaar normaal en zou over moeten gaan. Intussen zijn we maandag en ik stel het volgende vast: de ritmestoornis die ik nu heb is constant en voelt voor mij erger aan als mijn oude. Het is meer aanwezend, een beetje zo alsof je teveel koffie hebt gedronken. Het bonkt meer en ik voel mij constant een beetje opgejaagd, met lichte druk rond mijn hals en kop. Ook de maagpijn/slokdarm is helemaal niet verbeterd, ofwel ik de Pantomed neem. Mijn bloeddruk is wel mooi terug op 125/75 morgens en op 116/60 avonds, maar mijn rusthartslag liegt constant ergens tussen de 88-95.

Ik weet dat er na een ablatie nog AF's kunnen gebeuren, maar is het normaal dat ze doorlopend zijn direct na de ingreep? Of heb ik mijn AF ingeruild voor een tachycardie? Hoelang kan het duren tot het echte effect optreed en ik geen storingen meer zou moeten hebben? En hoelang duurt het tot de slokdarm weer terug normaal en pijnvrij is?

En dan ook nog dit, omdat ik eerst donderdag een afspraak kon krijgen met mijn huisarts en ik geen enkel uitleg heb gekregen bij de Lixiana, welke pijnstillers mag ik nu gebruiken? Bvb tegen de slokdarm/maagpijn? Ik heb soms een ontsteking op mijn heup en knie en neem dan Ibuprofen en Voltarenzalf. Wat kan ik dan in de plaats gebruiken?

Ik ben momenteel erg bang dat ik mijn oud leefbaar probleem heb ingeruild voor een nieuw lastiger, maar het is vermoedelijk nu nog veel te vroeg om dit vast te stellen. Ik was enkel niet voorbereid dat de nawerkingen ook constant konden zijn zoals mijn AF en mij meer last zouden geven als voordien. Ik zal later nog eens laten weten hoe het verder verloopt. En heeft nog iemand dit soort combi-ingreep laten doen en wat zijn de ervaringen?

 

 

0
7

Je moet Inloggen om te reageren

GeyerA

Longembolie, dat klinkt verschrikkelijk. Gelukkig heb ik tot nog toe geen enkel nadeel ondervonden door mijn niet-behandeling van mijn ritmestoornis.
Momenteel ben ik al heel wat rustiger en let ik veel minder op. Moest vandaag een hoop trappen doen en behalve een slechte conditie had ik geen verdere problemen.
Ik voel wel nog een beetje onrust in mijn hart, ik vergelijk het met een wild dier achter tralies… het wil eruit maar het lukt niet meer :-).
Maar het is stukken beter nu dan voordien en ik ben voorzichtig optimistisch. Ik laat nu gewoon de ablatie (hopelijk) haar werk doen en hoop op nog verbetering de volgende weken.
Ben intussen begonnen om L-Glutamine te gebruiken om dit te ondersteunen, zal zien of het iets uithaald.
En bedankt voor je reakties.

19:03 13/09/2019

johannaxx

Fijn dat het iets beter gaat!

09:49 14/09/2019