Na een(1) ablatie geen volgende | Vraag het ons

Terug

Vraag het ons

16:54 22/09/2014

Na een(1) ablatie geen volgende

Ik had ergens op deze site mijn verhaal al gedaan, maar kan niets terug vinden. Nog een poging dan maar.
Nadat een hartritme stoornis bij mij was vastgesteld een aantal jaren geleden, heb ik 6 x een cardioversie gehad. De eerste had goed effect maar na plm een jaar kwam de ritme stoornis terug. De laatste had maar een of twee dagen succes, zodat de cardioloog mij vroeg of ik bereid was tot een ablatie in een ander (academisch) ziekenhuis. Ik zei onmiddellijk ja en het proces werd in gang gezet. De ablatie die ik onderging had niet het succes waarover ik op deze site zo dikwijls lees. Voor ik het ziekenhuis verliet is met een cardioversie als aanvulling op de ablatie nog geprobeerd het ritme toch in het gareel te krijgen. Dat duurde maar enkele dagen en ik ben voor een nieuwe cardioversie enige weken later weer naar het ziekenhuis gegaan. Toen ook die geen succes had is in overleg besloten om over te gaan op medicijnen en geen ablatie meer toe te passen. De cardioloog vertelde me o.a. dat ik te laat voor een ablatie had gekozen. Maar dat lag dus niet aan mij, ik heb geen seconde getwijfeld toen ik er om gevraagd werd. De cardioloog vond ook dat mijn hart te groot was en het pompvermogen klein, 40%. Alles overziende was het beter om verder te gaan met medicijnen. Ik heb daar mee ingestemd, wat kan ik anders. Ik twijfel niet aan deze cardioloog. Ik betreur wel dat het mij geboden vooruitzicht, desnoods na twee of drie ablaties, dat ik weer wat zou kunnen gaan joggen en andere vormen van sport kon gaan doen zonder hartritme stoornissen, niet gerealiseerd kan worden. Ik ben 70 en heb hardlopen nodig om mijn longen goed werkend te houden, heb ook longproblemen. Ik loop voor m'n leven. Deze cardioloog verzekerde me overigens dat ik nul beperkingen heb en in overleg met mijn huisarts en bevestigd door haar, leg ik dat uit als instemming of goedkeuring van het weer langzaamaan opbouwen van wat sport activiteiten, zoals joggen en misschien weer zwemmen. Dat ga ik dan ook maar proberen.
Toch blijf ik achter met de teleurstelling dat ik er niet eerder op gewezen ben dat ik met een eerdere ablatie beter af zou zijn geweest.
1
4

Je moet Inloggen om te reageren

Lukas Dekker

Ik kan uw gevoel goed begrijpen. Als boezemfibrilleren lang aanhoudt (bijv enkele maanden) dan treden er onherstelbare veranderingen in het hartspierweefsel op. Deze veranderingen maken dat het boezemfibrilleren veel moeilijker te behandelen wordt, wat wel blijkt omdat bij u de cardioversie en de ablatie niet meer werkten.
Helaas is dat niet terug te draaien. Wij ableren daarom bij voorkeur zo vroeg mogelijk in het ziekteproces.
Wel moet ik opmerken dat we geen ablatie uitvoeren als iemand er niets van voelt EN als het hart er geen last van heeft (m.a.w. het hart klopt niet te snel en rekt niet uit). Als een van beide wel het geval is, dan ableren we.
De switch naar medicijnen en het boezemfibrilleren “accepteren” is een logische stap.
Ik waardeer uw drang om te sproten. Dan kan natuurlijk prima met boezemfibrilleren. Als u zich onzeker voelt, of moeite heeft om de conditie weer op te bouwen, dan adviseer ik u een revalidatie-traject.

17:55 22/09/2014

luuk-knol-1

Ik had Boezemfibrilleren van 2010 tot febr. 2016. En wel dag en nacht. 24/7 zogezegd. Beleid UMCG: frekwentie drukken tot benden 100 dmv medicijnen en verder accepteren. Sindsdien meer dan 30 medicatie wijzigingen, trial and error om ook van lastige bijwerkingen af te komen. Dat ging niet erg goed. En ik had een sub optimaal leven met beperkingen. Na een paar jaar heb ik zelf toch om een ablatie gevraagd, maar die ging tot twee maal niet door omdat men stolsels meende te zien bij het linker hartoor. Tot twee maal toe. Einde ablatie verhaal en meer had men niet te bieden. Tot ik in een krantenartikel las over het succes van Mini Maze door hartchirurg van Putte van het Antoniusziekenhuis te Nieuwegein. Daar ben ik op 2 feb 2016 geopereerd,. En kort samengevat: nu heb ik al een paar maand een perfect ritme en een normale frekwentie. De uitgebreide medicatie is nu al een paar weken gestopt, zonder problemen. En ik ben weer met conditietraining en fanatiek volleybal gestopt. Gaat prima, allen spierpijn. Ik ben 73 jaar en gebruik ook Thyrax ivm een schildklierkwaal. Ik zeil op onze zwaar bewerkelijke platbodem, samen met mijn vrouw, o.a. op de Waddenzee. Onlangs nog een intensieve wedstrijd, met extra bemanning, maar wel hard werken. Ging prima. Bij de operatie werd vastgesteld dat er helemaal geen stolsels in het hartoor waren… Nu zit daar een clip op, zodat dat risico bij een ooit nog nodige katheter ablatie, ook geen punt meer is.
Kortom: neem contact op met Van Putte, en informeer of u een geschikte patiënt bent voor een Mini-Maze. Ik kan mij maar al te goed uw teleurstelling voorstellen. Misschien is het nog niet te laat. En over lang aanhouden gesproken, “ enkele maanden”? In mijn geval dus 6 jaar! Succes!

21:23 21/06/2016

Bijlagen:

image.jpeg

attachment image.jpeg (660.4 KB)

luuk-knol-1

Correctie vorig bericht: weer met conditietraining e fanatiek volleybal begonnen. Niet : gestopt" dus. Maar begonnen!

21:28 21/06/2016

Henny van Iersel

Waarom moet ik dan zolang wachten op mijn ablatie als het zo vroeg mogelijk moet. Ik ben vanaf januari zes maal opgenomen met een veel te hoge hartslag bij het boezemfibrilleren de cardioversie slaat niet meer aan en toch moet ik maandenlang wachten op mijn ablatie. Van Dr. Dekker beluister ik dat de kans van slagen hoe langer hoe kleiner wordt bij langdurig fibrilleren. Ik snap er niets meer van.

11:31 22/06/2016