pijn | Vraag het ons

Terug

Vraag het ons

14:20 13/11/2014

pijn

Dit jaar in de maand februari gedotterd, twee stents geplaatst “ik dacht cobol”.
Had last van angina pectoris, was redelijk stabiel, toch waren er vernauwingen aanwezig.
Nadien is de angina verslechterd, al bij lichte inspanning pijn in beide armen “oksels”.
Minder pijn op de borst, wel kortademig.
Medicijnen: Acetylsalicylzuur 80 mg, clopidogrel 75 mg, Metformine 2 maal daags 500 mg, Mono-cedocard retard 25 mg, Losartankalium accord 100 mg, Diltiazem 90 mg.

Voorheen gebruik van Isordil niet nodig, nu regelmatig.
Natuurlijk weer contact gezocht met mijn cardioloog, vervolgens een scan laten uitvoeren omtrent de torax aorta, bleek een lichte uitstulping aanwezig te zijn, doch niet verontrustend.

Die pijnlijke armen vind ik zo vreemd, niemand weet daar een oorzaak voor aan te wijzen.
Mijn huisarts dacht aan een overgang, zal wel afzakken na langere tijd
De pijn blijft constant aanwezig, ook dus na opwarming van mijn lichaam.
En een lichte vermoeidheid doet zich ook voor, probeer toch elke dag te bewegen om nog iet wat fit te blijven.
De bedoeling is dat omstreeks juni 2015 weer een echo en fietsfunctie te bewerkstelligen.
Ik vraag me echter af , moet ik wel zolang nog wachten of eerder contact opnemen!
Zijn het soms bijwerkingen van de medicijnen, of moet ik nog wat geduld hebben?
Ook wat kalk afzetting op de aortaklep , lekkage?
Hopende op een uiteenzetting die mij wat gerust kan stellen, of een advies.
Met vriendelijk groet,
Wim Kieboom


0
2

Je moet Inloggen om te reageren

Otterspoor

Beste Wim,

U stelt een vraag die vrijwel onmogelijk vanaf de computer te beantwoorden is. De vraag die bij u speelt, is of er sprake is van zuurstofgebrek van de hartspier. Het feit dat u Isordil neemt, doet dit vermoeden, zier als de klachten door de Isordil verdwijnen of minder worden. Om deze vraag zou een inspanningstest, eventueel gecombineerd met een nucleaire scan. Als u zoveel klachten ervaart en vragen heeft, zou ik u aanraden om eerder een afspraak te maken.

vriendelijke groeten,

Luuk Otterspoor

21:23 16/11/2014

Wim Kieboom

Wim Kieboom

15-10-2015

Er ging een lampje branden, ineens wist ik wat er werkelijk aan de hand was, lees nu verder en oordeel of beoordeel zelf.

In 1993 een bijpas operatie ondergaan met vijf omleidingen, deze operatie was niet goed gelukt vanwege de aanhechtingen waren te nauw aangelegd, vervolgens binnen drie maanden een hartinfarct waarbij een gedeelte was afgestorven.
Nog geprobeerd middels dotteren om dat op te heffen, er waren toen geen geschikte catheders om het op te lossen.
Vervolgens 21 jaar last gehouden, pijn op de borst bij al lichte inspanningen.
Tot dat de klachten erger werden contact opgenomen met de cardio.
Inmiddels januari 2014.
Er werd besloten om een cathederisatie uit te voeren, er waren twee vernauwingen van voorheen het beenader aanwezig, besloten werd om te dotteren en twee stents te plaatsen.
Alles ging voorspoedig, ik was heel erg blij dat ik eindelijk weer een beetje normaal kon leven. Want de eerste weken na de behandeling voelde ik me herboren!

Echter toen begon de ellende pas goed, ik kreeg weer pijn op de borst, zelfs binnen een korte tijd moeite met aankleden, en veelvuldig gebruik makend van isordil.
Weer een cathederisatie in april 2014, nee hoor alles in orde, de stents zaten goed er zijn geen afwijkingen, de klachten werden echter steeds erger en erger.
In december 2014 waren de klachten nog meer toegenomen, ik kon niets meer!.
Contact opgenomen met de cardio voor een vervroegde afspraak, doch mijn huisarts liet een ambulance komen voor een opname in het ziekenhuis.

Dit jaar in januari weer een cathederisatie uit gevoerd met ook een nucliare scan(+inspanning).
Midden op het hart was een meetbare vernauwing aanwezig, er werd besloten om de medicijnen aan te passen (verhoging), en daar moest ik het mee doen.

De klachten door verhoging van de medicijnen hielp enigszins maar niet echt verdwenen, nog steeds al bij lichte inspanning pijn op de borst en uitstraling naar beide armen.

Op maandag 14 september werd ik getroffen door een herseninfarct met uitval aan het linker oog.
Met spoed opgenomen in het ziekenhuis, waar een scan en vervolgens trombolyse werd uitgevoerd.
Na een aantal uren kwam het zicht weer terug.

Dinsdags was echter bij het wakker worden mijn rechter oog gedeeltelijk uitgevallen.
Nu wordt ik behandeld door ergotherapie hopende op nog iets van herstel.

Het relaas zo kort mogelijk samen gevat.
_________________________________________________________________________
Nu heb ik geen hartklachten meer!
Mijn vraag :de vernauwing midden op het hart was dat soms een stolsel en is door de trombolyse opgelost?
Of daar losgekomen en verder gereisd naar de hersenen?, veroorzakend een herseninfarct?
Voor mij een vraag.
Met vriendelijke groet,
Wim Kieboom

16:16 15/10/2015