Verminderde werking van de hartspier | Hart- en vaatziekten

Tijdlijn

Hart- en vaatziekten

Over hart.volgers.org

Hartfalen

Verminderde werking van de hartspier

Algemene informatie

Cardiomyopathie 

Het woord cardiomyopathie bestaat uit drie delen: cardio (hart), myo (spier) en pathie (ziekte). Hartspierziekte is een chronische en in veel gevallen ongeneeslijke ziekte. Door cardiomyopathie kan de hartspier niet meer goed samentrekken en/of ontspannen. Het hart pompt daardoor het bloed minder goed rond.

OORZAKEN

Een cardiomyopathie kan verschillende oorzaken hebben. De belangrijkste is aderverkalking van de kransslagaderen. Door deze aderverkalking ontstaan vernauwingen die een chronisch zuurstoftekort van de hartspier of een hartinfarct kunnen veroorzaken. Een hartinfarct kan de hartspier verzwakken waardoor de cardiomyopathie ontstaat.

Daarnaast kan een chronisch zieke hartspier ontstaan door:

  • langdurige hoge bloeddruk
  • langdurige hartritmestoornissen
  • infectie van de hartspier
  • afwijkingen aan de hartkleppen
  • diabetes, schildklierafwijking of bepaalde stofwisselingsziekten
  • langdurig gebruik van alcohol of drugs
  • bestraling
  • gebruik van zware medicijnen, zoals sommige vormen van chemotherapie
  • vergiftiging
  • zwangerschap

De aanleg voor een cardiomyopathie is soms al bij de geboorte aanwezig:

  • een afwijking in de genen die ouders overdragen op hun kind
  • spontane mutatie in een gen (die nog niet in de familie voorkomt)

 

Er zijn 2 methoden om te onderzoeken of een cardiomyopathie erfelijk is:

  • stamboomonderzoek
  • DNA-onderzoek 

Lees hier meer over Cardiogenetica. 

 

VORMEN VAN CARDIOMYOPATHIE

Er zijn verschillende vormen van cardiomyopathie. De hartspier kan bijvoorbeeld verwijd of verdikt zijn. Daarnaast komt het voor dat spierweefsel wordt omgezet in vet- of bindweefsel.

De meest voorkomende vormen (80%) van cardiomyopathie zijn:

  • ischaemische cardiomyopathie
  • dilaterende cardiomyopathie
  • hypertrofische cardiomyopathie

 

Minder vaak komen voor:

  • Aritmogene Rechter Ventrikel Cardiomyopathie (ARVC)
  • restrictieve cardiomyopathie
  • tako-tsubo cardiomyopathie ('gebroken hart syndroom')
  • non-compactie

 

Ischaemische cardiomyopathie

Bij een ischaemische cardiomyopathie is de hartspier beschadigd geraakt door één of meerdere hartinfarcten. Op de plek van het hartinfarct beweegt de spier niet of minder. Afhankelijk van de hoeveelheid en grootte van de aangedane gebieden ontstaan symptomen van hartfalen.

 

Gedilateerde cardiomyopathie
Bij een gedilateerde of congestieve cardiomyopathie is de linkerkamer verwijd. De hartkleppen openen en sluiten minder goed. De kans bestaat dat een hartklep gaat lekken.

 

Hypertrofische cardiomyopathie
Bij een hypertrofische cardiomyopathie is een deel van de hartspier verdikt. De hartholte is hierdoor kleiner. Per keer pompt het hart minder bloed rond. Als de verdikking vlak bij de aortaklep zit, belemmert deze vaak de uitstroom van bloed. Een stugge, verdikte hartspier trekt niet goed samen en verliest aan elasticiteit. De hartkamer rekt uit en wordt wijder. Als de hartkamer verwijd is, is de situatie vergelijkbaar met een gedilateerde cardiomyopathie. De hartspier kan op verschillende plaatsen verdikt zijn. Vaak is de tussenwand (septum) tussen de kamers verdikt. Als de verdikking onder de aortaklep zit, kan het bloed niet goed naar de aorta stromen. Deze vorm heet een obstructieve hypertrofische cardiomyopathie.
 

Aritmogene Rechter Ventrikel Cardiomyopathie (ARVC)
ARVC is een milde tot ernstige verwijding van met name de rechter kamer. De hartspier is op die plekken geheel of gedeeltelijk vervangen door vet en/of bindweefsel. Er kunnen zwakke plekken in de spierwand ontstaan (uitstulping of aneurysma). Op den duur wordt de kamer minder beweeglijk en kan hartfalen ontstaan. De ziekte openbaart zich meestal tussen het 15e en 30e jaar, meestal door ernstige ritmestoornissen en wordt daarom aritmogeen genoemd. Er is nog veel onduidelijk over oorzaak van ARVC. Vermoedelijk zijn de meeste vormen erfelijk. De belangrijkste genmutaties zijn inmiddels ook bekend. Het advies is om kinderen van ouders met ARVC vanaf ongeveer 10 jaar te onderzoeken. Soms gebeurt dit al eerder, bijvoorbeeld als een kind een competitiesport wil doen of familieleden op jonge leeftijd klachten kregen. Zie ook Cardiogenetica.

 

Restrictieve cardiomyopathie
Bij restrictieve cardiomyopathie is het spierweefsel van het hart veranderd in stijf bindweefsel. De hartspier ontspant niet meer goed. De hartkamer vult zich onvoldoende met bloed.

 

Tako-tsubo cardiomyopathie (gebroken hart syndroom)
Tako-tsubo cardiomyopathie is een zeldzame en tijdelijke afwijking van de hartspier. Japanners bedachten de naam Tako-tsubo, omdat de linkerkamer bij deze aandoening lijkt op een kruik om octopussen te vangen (tako=octopus en tsubo=pot). Het syndroom wordt ook wel ‘gebroken hart syndroom’ genoemd. De klachten ontstaan vaak bij vrouwen na hun 50e, na hevige emotionele of lichamelijke stress. Mogelijk leiden de stresshormonen tot een soort verlamming van een deel van de hartspier.

De klachten lijken op een acuut hartinfarct: hevige aanhoudende pijn op de borst. Het ECG en de bloedwaardentest wijzen ook op een hartinfarct, maar bij hartkatheterisatie zijn geen echte vernauwingen te zien. Wel is er vaak een ballonvormige uitstulping (aneurysma) aan de onderkant van de linkerkamer. De linkerkamer trekt tijdelijk niet goed samen. Opvallend is het snelle herstel na één tot zes weken. Meestal is verdere behandeling niet nodig. Als de linkerkamer minder goed blijft werken, zijn in een enkel geval medicijnen nodig.

tako-tsubo 


Non compactie cardiomyopathie
Non compactie cardiomyopathie is een erfelijke hartziekte, waarbij de hartspier niet normaal is ontwikkeld. Niet elke patiënt heeft dezelfde afwijkingen. Soms lijkt het spierweefsel een soort spons (poreus hart). Het verloop van deze ziekte is moeilijk te voorspellen. 

Symptomen

De symptomen van een cardiomyopathie zijn meestal die van hartfalen en hangen af van de ernst van de aandoening. Veel voorkomende klachten zijn:

  • moe en futloos
  • benauwdheid en kortademigheid bij inspanning
  • ‘s nachts rechtop moeten slapen vanwege benauwdheid
  • vocht vasthouden bijvoorbeeld in de benen
  • 's nachts vaak moeten plassen
  • onregelmatige of te snelle hartslag
  • pijn op de borst
  • licht in het hoofd, duizeligheid of flauwvallen

Patiënten met een cardiomyopathie kunnen echter ook jarenlang klachtenvrij zijn.

Diagnose

Er zijn diverse manieren om te onderzoeken of u een hartspierziekte hebt. De cardioloog wil allereerst weten wat uw klachten zijn en of er hartziekten in de familie voorkomen. Daarna zal hij een lichamelijk onderzoek verrichten waarbij hij onder meer kijkt naar de bloeddruk, de werking van het hart en het wel of niet vasthouden van vocht.

Afhankelijk van de klachten en het lichamelijk onderzoek kunt u de volgende onderzoeken krijgen: 

  • ECG (hartfilmpje)
  • echocardiografie om de hartspierfunctie en de hartkleppen in beeld te brengen
  • bloedonderzoek naar afwijkende bloedwaarden of de werking van de schildklier, nieren en lever
  • thoraxfoto: röntgenfoto van de borstkas
  • holteronderzoek of 24 uurs hartritmeregistratie
  • inspanningsonderzoek op de fiets of loopband
  • isotopenonderzoek om te onderzoeken welke delen van uw hartspier te weinig zuurstof krijgen
  • hartkatheterisatie: een onderzoek naar de doorbloeding van de kransslagaders
  • hartbiopsie: onderzoek van een klein stukje van de hartspier 
  • MRI-scan of CT-scan
  • erfelijkheidsonderzoek door stamboom- of DNA-onderzoek
6
2

Je moet Inloggen om te reageren

Cesarina Keijzer

Hoeveel invloed hebben een lage schildklier (Hashimoto) en hartfalen op elkaar.

18:10 02/03/2016

geraijmakers

Ik heb als ik het goed zeg een divertale ischaemische cardiomyopathie met een ejectiefractie van 31%. Binnenkort zou ik een ICD ( heel blij daar mee ) geplaatst krijgen. Dit apparaat helpt als er eventueel iets mis gaat en geneest dus niet. Mijn hoop is gevestigd op verbetering middels hartspierstamcellen. Hartstichting en sommige artikelen spreken daar lovend over. Hartstichting weet niet waar ik moet zijn voor een dergelijke behandeling. Hans Clevers, DE geneticus en arts op stamcel-gebied lijkt minder zeker over de toepassing op dit gebied. Ik hoop dat ik kan profiteren van de samenwerking tussen het “Cathrien” en het Antoniusziekenhuis en/of Hubrecht Instituut. Ben dus razend benieuwd of stamcellen bij mij een optie zijn voor verbetering. Wie heeft ervaring of kan mij helpen….?

15:42 19/02/2017