Aandoeningen van de mitralisklep | Hart- en vaatziekten

Tijdlijn

Hart- en vaatziekten

Over hart.volgers.org

Hartklepaandoeningen

Aandoeningen van de mitralisklep

Algemene informatie

Aandoeningen van de mitralisklep

Het hart is een spier ter grootte van uw vuist, die functioneert als een pomp. Het bestaat uit vier compartimenten. De twee bovenste compartimenten worden de boezems (atria) genoemd. De twee onderste de kamers (ventrikels). Verder bevat het hart vier hartkleppen, die ervoor zorgen dat het bloed alleen de goede kant op kan stromen. De kleppen bevinden zich tussen de boezems en de kamers en aan het begin van achtereenvolgens de grote lichaamsslagader (de aorta) en de longslagader (arteria pulmonalis). Zie figuur 1.

Zuurstofarm bloed stroomt door de aders in de rechter boezem, en van daar langs de tricuspidalis-klep naar de rechter kamer. Als de rechter kamer zich samentrekt, sluit deze klep om terugstromen te voorkomen. Tegelijk gaat de pulmonalisklep in de longslagader open, zodat het bloed naar de longen wordt geleid. Hier worden afvalgassen uit het bloed gehaald en ingeruild voor zuurstof. Aan de linkerzijde van het hart gebeurt min of meer hetzelfde. Het door de longen met zuurstof verrijkte bloed komt in de linker boezem het hart binnen, stroomt langs de mitralis-klep naar de linker kamer. Bij het samentrekken van de linker kamer sluit de mitralisklep en opent de aortaklep. Zo pompt het hart het zuurstofrijke bloed via de aorta het lichaam in, om elk orgaan en iedere cel van ons lichaam van zuurstof en voedingsstoffen te voorzien.

Uitgaande van een gemiddelde van 70 slagen per minuut gaan de verschillende kleppen 4.200 keer per uur en 100.800 keer per dag open en dicht. Ze moeten dus sterk en soepel zijn. Gezonde hartkleppen openen zich compleet en sluiten ook weer perfect. Als dit niet het geval is, is er sprake van een hartklepafwijking.

  hartkleppen

Figuur 1 Het hart

  

Hartklepafwijkingen

Hartklepafwijkingen kunnen aangeboren zijn, maar veroorzaken dikwijls pas op latere leeftijd klachten. Gebreken aan de hartklep kunnen ook een gevolg zijn van ziekten zoals acute gewrichtsreuma, of infecties door bacteriën (endocarditis). Andere oorzaken zijn een infarct of het verouderingsproces. Een aandoening aan twee of meerdere kleppen tegelijk komt ook voor.

Hartkleppen kunnen geleidelijk gaan vernauwen, verslappen, verharden of stug worden. Het gevolg is dat de klep onvoldoende opent (stenose) of sluit (insufficiëntie). Dit belemmert een goede doorstroming van het bloed door het hart. Hierdoor moet de hartspier harder pompen om toch voldoende bloed door het lichaam te laten circuleren. Die zware belasting kan ervoor zorgen dat de hartspier steeds dikker of uitgerekt wordt. Als we tijdig maatregelen nemen, kan de functie van de hartspier nog geheel of gedeeltelijk herstellen. Grijpen we te laat in, dan beschadigt het hartspierweefsel uiteindelijk onherstelbaar en ontstaat hartfalen.

Normale en afwijkende hartkleppen

Figuur 2 Normale en afwijkende hartkleppen

Diagnose

Diagnose

Problemen als gevolg van een slecht werkende hartklep kunnen geleidelijk ontstaan en soms zelfs onopgemerkt blijven. Zo komt het voor dat een hartklepgebrek bij toeval aan het licht komt bij een keuring. Als er wél klachten ontstaan, dan gaat het meestal om bijvoorbeeld:

  • Kortademigheid;
  • Onregelmatige hartslag;
  • Vermoeidheid;
  • Duizeligheid en flauwvallen;
  • Opgezette voeten;
  • Pijn op de borst.

 

Aanvullende diagnostiek

Het belangrijkste onderzoek om een afwijking van de hartkleppen te beoordelen is een echo van het hart. Voor een nog duidelijker afbeelding van de hartklep of om de afwijking precies te bekijken, kan het nodig zijn een echo via de slokdarm te maken. Als we besluiten de klep te opereren, moeten we eerst aanvullende onderzoeken doen.

0
1

Je moet Inloggen om te reageren

Nena

“Die zware belasting kan ervoor zorgen dat de hartspier steeds dikker of uitgerekt wordt. Als we tijdig maatregelen nemen, kan de functie van de hartspier nog geheel of gedeeltelijk herstellen. Grijpen we te laat in, dan beschadigt het hartspierweefsel uiteindelijk onherstelbaar en ontstaat hartfalen.”

-> Wat zijn dan de maatregelen die genomen zouden kunnen worden? En is het ook nodig maatregelen te nemen bij een geringe lekkage aan het hart? Of kan het dan “aangezien” worden? Zo ja, hoe vaak is controle middels echografie dan aan te raden?

Dank, bij voorbaat, voor uw tijd!

23:45 16/05/2016